Alcuinus, De orthographia, littera s
| 1 | sol in utroque numero declinatur, sed singulariter sol ipsum luminare significat; at soles ipsos dies nominamus, in quibus sol totum inluminat polum. non nulli tamen ueterum ipsa carmina soles nominauere, sicut Horatius exorsus est: soles meos omni ecclesiae uestrae commendo, et Maro saepe ego longos / cantando puerum memini me condere soles. |
| 2 | similis sum tui moribus, similis tibi facie. |
| 3 | studio tibi feci, id est dum studeo tibi; studio tuo feci, id est te studente. |
| 4 | sartrix uel sertrix, quae sarcit; sarcinator, qui sarcinas seruat. |
| 5 | salubre ad locum refertur et ad cibum, salutare consilium est; ita salubre non nocet, salutare prodest. |
| 6 | suppellex per duo p et per duo l scribitur. |
| 7 | sanies socordia sitis et in neutro sulphur scrupulum sinapi siler, singularia tantum sunt; sed Vergilius sulphura uiua et Terentius masculine scrupulum retulit. |
| 8 | sors sortis et sors sordis dicitur; Ambrosius mundet uasa ne sors aliqua uini gratiam decoloret, tametsi negant quidam sordem nominatiuum singularem habere. |
| 9 | sensus nomen est quartae declinationis et participium praeteriti temporis a uerbo passiuo, quod est sentior, cuius etiam perfectum est sensus sum, sensus es, sensus est, non sentitus. |
| 10 | secturus, non sectaturus, a uerbo seco. |
| 11 | sterceratos agros, non stercoratos dicas, quibus stercus ad fecundandum infertur. |
| 12 | saeuus, saeuio saeui saeuisti, per ae diptongon. |
| 13 | sagena per e, cum retia significat; sagina per i, cum pastum et pinguedinem. |
| 14 | segnities uitii est; segnitia frigoris. |
| 15 | supplico diuinae pietati per duo p. |
| 16 | solium proprie sedes regalis est, unde Grece basilicos thronos uocatur. |
| 17 | super est quod eminet; supra quod substratum aliquid habet; supter quod re aliqua superiore premitur; suptus quod demissum altius non tangitur. |
| 18 | seruitium multitudo est seruorum, seruitus condicio seruiendi. |
| 19 | sed ueteres indifferenter seruitium pro seruiendo posuerunt. |
| 20 | sal et masculino genere et neutro dici potest. |
| 21 | saturitas in cibo, in ceteris uero satietas. |
| 22 | sero rumores, id est diuulgo. |
| 23 | sanguis dicitur dum manat, effusus uero cruor. |
| 24 | sumimus cum ipsi, accipimus ab alio. |
| 25 | sic cum damus, dicendum accipe; cum permittimus ipsi tollere, dicendum sume. |
| 26 | saepe b in praepositione sub, euphoniae causa, in sequentem mutabitur consonantem, ut suffero suggero summitto suppono et cetera talia. |
| 27 | saepe et integra permanet si sequens syllaba a uocali incipit, ut subaudio subesse subire. |
| 28 | sicut primus e multis et prior ex duobus, ita postremus de multis, posterior e duobus. |
| 29 | superbus qui super uult uideri quam est. |
| 30 | sero seras seraui a claudendo, et inde serae, id est uectes quibus urbium clauduntur portae, quae ueniunt a sera, id est uespera, et in psalmo quoniam confortauit seras portarum tuarum, et hoc quia sero, id est uespere, ciuitatum obclauduntur portae. |
| 31 | sero seris seui a seminando. |
| 32 | Syriam Syracussas symbolum, ut in ueterum libris sic in nostris, per y scribi oportet. |
| 33 | sumpsi per p scribendum est, similiter et sumpturus. |
| 34 | sed antiqui sedum dicebant, ideo sed per d debet scribi, sat per t, quia per apocopam a satis fit. |
| 35 | scribo per b, scripsi per p scribendum, quia b transit in p in praeterito tempore. |
| 36 | supter per p, non per b scribitur. |
| 37 | saeuus seruus per duo u, ita ut prior digammon, sequens uocalis; similiter paruus prauus et coruus. |
| 38 | seruile ciuile et ouile per u scribenda sunt, i longa ante l. |
| 39 | solemne, eo quod solet in anno, per unum l scribendum est; sed et m sequenti syllaba secundum Priscianum iungi debet. |
| 40 | sedeo sedi, inde sessurus per duo s scribitur. |
| 41 | spondeo spopondi, quod s in secunda amittit syllaba, uelut Prisciano placet. |
| 42 | scio sciui scitum sciturus facit et ex eo scisco. |