Alcuinus, De orthographia, littera p
| 1 | potius per o scribendum est, non per u, qui a potis uenit. |
| 2 | praesto per o scribendum, non per u, unde praestolari dicimus, non praestulari. |
| 3 | prehendo et prendo, utrumque dici potest. |
| 4 | pauidus et auidus per u scribendum est. |
| 5 | Parasceue per u scribi debet. |
| 6 | Pascha et phase unum est. |
| 7 | patriarcha h debet habere, id est princeps patrum. |
| 8 | papauer per u scribendum est. |
| 9 | plagiarius, id est seductor: lege in apostolo. |
| 10 | pandectes omnia ferentes: ideo uetus et nouum testamentum, si insimul scribitur, pandecten dicitur. |
| 11 | parumper, id est perparum, praeposterata praepositione per, sicut pubetenus, oblata s per apocopam. |
| 12 | Phoebus sol, Phoebe luna, per h. |
| 13 | pudet me amoris; paenitet me muneris; piget me profectionis; patiens sum laboris; plenus sum bonorum et bonis. |
| 14 | praeeo illi. |
| 15 | potior fructus et fructu dicitur; apud antiquos potior hanc rem. |
| 16 | potior potissimus facit. |
| 17 | potamus eum cui potum porrigimus. |
| 18 | probo uerbum duplicem significationem habet: probamus enim quae eligimus, id est approbamus; probamus quae qualia sunt temptamus, ut proba me, Deus. |
| 19 | pecto caput, non pectino; pexum non pectinatum. |
| 20 | patrium dicis a patria, paternum a patre. |
| 21 | pinnas murorum; pennas auium. |
| 22 | praemium cum diptongon; pretium per e simplicem. |
| 23 | precari est rogare; deprecari excusare uel purgare; Vergilius equidem merui, nec deprecor, inquit. |
| 24 | pluris dicimus quod maiore summa taxatur, plures uero de multitudine. |
| 25 | plures comparatiuus est, cuius positiuus multi. |
| 26 | pignera rerum, pignora filiorum et affectionum. |
| 27 | pertinacia malae rei dicitur et constantia bonae. |
| 28 | percussum corpore, perculsum animo dicimus. |
| 29 | postulatur aliquid honeste, poscitur improbe. |
| 30 | pulmentum et pulmentarium dicitur. |
| 31 | pauus paui et pauo pauonis. |
| 32 | pometa dicimus ubi poma nascuntur, pomaria ubi seruantur. |
| 33 | pene et penes aduerbium et praepositio per e, poena, quod est supplicium, per oe. |
| 34 | praegnantem cum scribis annectis g secundae syllabae, aut scripto diuidis, et alia huiusmodi, ut pignus dignus. |
| 35 | pono aliquid simpliciter statuens; dispono aliquid operis inpensioris uel consilii facturus, est etiam disponere foederis ineundi. |
| 36 | potior potitus sum et perfruor perfructus sum faciunt. |
| 37 | primitiae pluraliter tantum dicuntur, sed aliquotiens singulariter intellegendae. |
| 38 | pario peperi, partum facit supinum uerbum, inde pariturus. |
| 39 | percutio percussi per duo s, inde percussurus. |
| 40 | parco parsi praeteritum facit. |
| 41 | pangor pactus sum praeteritum facit. |
| 42 | praepositio et praeterea per diptongon scribenda. |
| 43 | pro praepositio, cum sit naturaliter longa, interdum in conpositione corrumpitur, partim correptione, ut proauus, partim assumptione litterae d, ut prodest proditus prodigus; interdum integra est et ipsa et pars cui coniungitur, ut procuro. |
| 44 | sequentibus i et u loco consonantium, numquam litteram perdit aut mutat, ut prouidens, aut assumit aut corrumpitur, ut proiectus. |
| 45 | p et s apud Latinos pro ψ Greca ponuntur, ideo in uerbis b saepe in p mutamus. |
| 46 | peto expeto sine s, specto exspecto per s. |
| 47 | priuignum per detractionem e litterae dici potest: integrum enim eius priuigenum reor. |
| 48 | peteredium, abiecta h in conpositione, a petendis hereditatibus. |
| 49 | pro in appositione uel conpositione localis et temporalis est, pro templo prouideo; et loco e et super uel ante uel ad uel in accipitur, ut prominet, id est supereminet; pro curia signa sociis dare, id est ante curiam; Vergilius summis incuruant uiribus arcus / pro se quisque uiri, id est ad suas uires; pro testimonio, hoc est in testimonio; et pro interiectione accipitur, ut pro dolor, et circumflectitur. |
| 50 | prae in appositione uel compositione inuenitur et ad uel ob uel super uel ualde uel ante significat: Terentius contempsi illum hic prae me hoc est ad comparationem mei, item fit misera prae amore id est ob amorem; praesideo supersideo; praeualidus ualde ualidus; praedico antedico. |
| 51 | Phoebus, id est Apollo, ita scribitur, ut post p sequatur h. |
| 52 | postumus abiecta h in compositione: est enim post humatum, id est sepultum patrem natus. |
| 53 | plaustrum capistrum claustrum uestrum rastrum et talia: tres consonantes uocale sequente in unam syllabam iungendae sunt. |
| 54 | periurus qui male iurat, peiuro uero uerbum r non debet habere: est enim quasi peius iuro. |
| 55 | protenus per e aduerbium locale, id est porro tenus, ut cum protenus utraque tellus / una foret; protinus per i temporale est, id est statim protinus Aeneas coepit celeri certare sagitta. |
| 56 | pudoris per u et per o scribendum est; poderis per o et per e, id est tunica talaris, qua sacerdotes in ueteri lege utebantur. |