Alcuinus, De orthographia, littera f
| 1 | formosus sine n in secunda syllaba scribendum est, ut harenosus frondosus aquosus herbosus. |
| 2 | participia uero habent n, ut tonsus tunsus pransus pensus. |
| 3 | feriae non fereae scribendum est. |
| 4 | flauus prior syllaba ab f, sequens ab u incipiat. |
| 5 | fides fidei prima syllaba breuis, fides fidis de corda utraque longa. |
| 6 | fidus de amico, fidelis de seruo. |
| 7 | fastus de superbia facit fastuum genetiuum pluralem, fastus de libris facit fastorum. |
| 8 | fungi agere est, defungi peragere. |
| 9 | fremor est murmur hominum, fremitus ferarum. |
| 10 | furuum nigrum dicimus, flauum rubeum, fuluum certe aurum cui ad decorem splendoris sui nigelli aliquid addatur. |
| 11 | fori masculinum tabula est nauium ubi remiges sedent, et semper pluraliter. |
| 12 | fedus, quod est deformis, per e tantum; foedus, quod est pactum, per oe scribitur. |
| 13 | falso nomen ablatiui casus et uerbum primae coniugationis et aduerbium. |
| 14 | flagitia quae in deum peccamus, facinora in hominem. |
| 15 | fimus et fumus fames et foenum et fel, pluralem numerum non habent. |
| 16 | fidus fidissimus comparatiuum non habet, sed pro eo dicendum magis fidus, minus fidus. |
| 17 | fulgeo et fulcio eundem habent perfectum fulsi. |
| 18 | f littera in speciem figurata est cuiusdam litterae quae digamma nominatur, quia duos apices ex gamma littera habere uideatur. |
| 19 | ad huius soni similitudinem u consonantem loco eius nostri posuerunt, ut uotum uirgo: digamma enim oportuit poni, ϝ otum ϝ irgo. |
| 20 | festucam non fistucam dicito. |
| 21 | forfices secundum ethimologiam si a filo dicuntur f ponitur, ut forfices, quae sunt sartorum; si a pilo per p, ut forpices, quae sunt tonsorum; si ab accipiendo per c, ut forcipes, eo quod formum capiunt, quae sunt fabrorum. |
| 22 | formum enim dixerunt antiqui calidum, unde et formosus. |
| 23 | faris fatur a fando et non habet primam personam. |
| 24 | felix qui accipit, filex per quem datur felicitas. |
| 25 | fingo finxi fictum ficturus facit, findo fidi fissurus, figo fixi facit. |
| 26 | fundo fundas a fundando, fundo fundis a fundendo. |
| 27 | ferio et percutio unum praeteritum habent, id est percussi, et hoc per duo s scribendum est, sicut uro ussi. |
| 28 | fero, fers fert facit differentiae causa in secunda et tertia persona, ne, si feris ferit diceretur, a ferio feris ferit putaretur uenire. |
| 29 | fero et tollo faciunt praeteritum tuli. |
| 30 | furo et insanio unum habent praeteritum insaniui. |
| 31 | facio imperatiuum facit fac differentiae causa, ne, si face diceres, a nomine putaretur uenire, quod est fax. |
| 32 | similiter dic duc et fer differentiae causa per apocopam proferuntur, nam si duce dice fere diceremus, aliud significare putaremur. |