Alcuinus, De orthographia, littera d
| 1 | de praepositio aut plena in compositione ponitur, ut deducere demonstrare detrudere, aut correptione e litterae corrumpitur, ut deorsum. nam quando e littera in i transit, ut aera dimouit tenebrosum et dispulit umbras, non est a praepositione de, sed a dis, ut distraho dispertior. |
| 2 | disertus, eloquens, per di; desertus, derelictus, per e. |
| 3 | delator, qui defert ad accusandum, per de praepositionem; dilator per di praepositionem, cum tardare significat. |
| 4 | deluit, purgauit, per de; diluit, temperat, per di. |
| 5 | deduco, de amico producendo, per de; diduco autem, id est distraho, per di. |
| 6 | delictum, id est peccatum, per e in prima syllaba et per i in secunda scribendum est. |
| 7 | dilectus id est carus, mutato ordine, i in prima syllaba et e in secunda debet scribi; dilectum, ab electione, per di, nam diligi affectionis est, deligi iudicii. |
| 8 | delectatio et delector et quae declinantur ex eis per de. |
| 9 | di quidem et dis separatiua sunt et eandem significationem habent, quomodo ab et abs, ut diuido distraho; et dis componitur quando sequitur c f p s t et i loco consonantis, ut discutio, differo, diffundo s in f mutata euphoniae causa, disputo dissero distraho disiungo; in aliis consonantibus di praeponitur, ut diduco digero diluo dimitto diruo, et ubique di producitur praeter dirimo disertus. |
| 10 | deus per e solam; daemon per diptongon. |
| 11 | decus honoris est, decor formae est. |
| 12 | Didymus prima syllaba per i, secunda per y. |
| 13 | discedo per i, descendo per e. |
| 14 | desperatus per e, dispersus per i. |
| 15 | deficiscor defectus sum facit. |
| 16 | de memoratiuum est et intentiuum et priuatiuum, de homine, detraho, desum. |