Alcuinus, De grammaria, DE INTERIECTIONE.
| 1 | FR. Interiectio quid est? - SAXO. [Est pars orationis . . .] Heu! |
| 2 | quid interrogas de interiectione? |
| 3 | Quantas me audisti incondita voce proferre, dum ante pedes magistri iacui? |
| 4 | FR. Audivi et timui, motumque animi in exclamatione vocis intellexi. |
| 5 | Attamen reor diversas esse interiectionum significationes, sicut diversi sunt motus animi. |
| 6 | - SAXO. Sunt, ut dicis. |
| 7 | Et aliae sunt gaudii, ut, Evax. |
| 8 | Aliae risus: Ha, ha, he. |
| 9 | Aliae respuendi, ut, Phy, ehoe. |
| 10 | Aliae hortandi, ut, Eia. |
| 11 | Aliae illudendi, ut, Euge. |
| 12 | Aliae doloris, ut, Vae, heu, ei. |
| 13 | Ut: Hei mihi, qualis erat! Aliae exsecrandi, ut, Ah! [Virgilius (Ecl. I, 15)]: . . . . Ah silice in nuda connixa reliquit.
|
| 14 | Aliae timoris, ut, at at. Terent. (Eun. IV, VIII, 18): At at mihi homo formidolosus es.
|
| 15 | Aliae admirandi, ut, Papae [Ms., Pape]. |
| 16 | Terent. |
| 17 | (Eun. II, II, 48) : Papae! |
| 18 | haec super ipsam Thaidem?
|
| 19 | FR. Quid de accentibus earum dicis? |
| 20 | - SAXO. Quid aliud, nisi quod incerti [sunt] et pro affectus qualitate longius et brevius, acutius et gravius incondita voce proferuntur. |