Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 3, CAPUT XVIII. Quod Deus Pater quaedam opera facit per Filium sibi coaeternum in forma Dei, quaedam per eumdem Filium in forma servi, Filium hominis.
| 1 | Ipse enim Dominus de potestate, quam habet ex aeterno cum Patre, et de potestate, quam accepit ex tempore in forma servi, sic ait: Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit et Filio vitam habere in semetipso, et potestatem dedit ei iudicium facere, quia Filius hominis est (Ioan. V, 26). |
| 2 | Genuit itaque Deus Pater Filium vitam et potestatem in semetipso habentem. |
| 3 | Dedit enim potestatem eidem Filio iudicium facere, qui in forma servi factus est homo. |
| 4 | Deus Pater per duas in Christo operatur naturas: per unam quae ei communis est cum Deo Patre, ex eo quo Deus est; per alteram, qua ex virgine Maria homo factus est. |
| 5 | Per has duas naturas in uno Filio Dei Deus Pater, duas facit resurrectiones humani generis, id est, animarum et corporum. |
| 6 | Habent enim et animae mortem suam in impietate atque peccatis, secundum quam mortem mortui sunt: de quibus idem Dominus ait: Sine mortuos sepelire mortuos suos (Luc. IX, 60), ut scilicet in anima mortui, in corpore mortuos sepelirent. |
| 7 | Mors est videlicet animae, quando Deus deserit eam ob peccatorum magnitudinem; corporis mors est, quando ab anima deseritur. |
| 8 | Ab his duobus mortis generibus resuscitatos duas dicimus resurrectiones habere. |
| 9 | Nunc autem animarum in Ecclesia per Filium Dei [Al. omitt. Dei], Verbum Dei, fit resurrectio, quando per gratiam Dei vivificatae resurgent [Al., resurgunt] a morte iniquitatis. |
| 10 | Et haec est prima resurrectio, quam [qui] habent, in secunda, quae est corporum, feliciter resurgent in vitam aeternam. |
| 11 | Filius vero hominis accepit potestatem iudicium facere, quod iudicium in fine erit saeculi, et ibi non erit resurrectio animarum, sed corporum. |
| 12 | Ideo ipse Dominus has duas designat in eodem loco resurrectiones: animarum, ubi ait: Amen, amen dico vobis, quia venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei (Ioan. V, 25); corporum vero: Veniet hora, in qua omnes, qui in monumentis sunt, audient vocem eius [Ibid., 28). Hora autem nunc est, ut resurgant mortui; hora erit in fine saeculi ut resurgant mortui; sed resurgunt nunc in mente, tunc in carne; resurgunt nunc in mente per Verbum Dei Filium Dei; resurgent tunc in carne per Verbum Dei, carnem factum, Filium hominis. |
| 13 | Animas ergo nunc suscitat Deus per Verbum, Filium Dei, ut vivant in Christo; corpora suscitat Deus in fine saeculi, per eumdem Filium hominis, ut aeternaliter vivant cum Christo. |
| 14 | Neque enim ad iudicium vivorum et mortuorum Pater ipse venturus est; nec tamen recedit a Filio Pater; quomodo ergo non ipse venturus est? Quia non ipse indutus est forma servi, nec videbitur in iudicio. |
| 15 | Videbunt namque impii, in quem compunxerunt (Zach. XII, 10). |
| 16 | Forma illa erit iudex, quae stetit sub iudice: illa iudicabit, quae iudicata est. |
| 17 | Iudicata est enim inique, iudicabit iuste; talis apparebit iudex, qualis videri possit et ab eis [quos coronaturus est, et ab eis, quos] damnaturus est. |
| 18 | Forma ergo servi videbitur; occulta erit forma Dei, quae iustis videre solummodo promittitur ad aeternum beatitudinis praemium. |