Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 2, CAPUT XXII. Quamvis diversa sint Dei dona in sanctis, ab uno eodemque Spiritu singulis singula dantur.
| 1 | Dona sancti Spiritus membris Ecclesiae sigillatim dividuntur, et singulis singula dona tribuuntur. |
| 2 | In Christo siquidem solo omnis plenitudo donorum, quia omnis plenitudo divinitatis in eo habitat. |
| 3 | Unde plenus gratiae et veritatis ab evangelista praedicatur (Ioan. I, 14). |
| 4 | In Spiritu sancto omnis gratia donorum consistit [Al., existit]; ipse enim, prout vult, gratias donorum largitur, aliis dans sermonem sapientiae, aliis scientiae, aliis fidem; atque [ita] unicuique in virtute sancti Spiritus gratia tribuitur secundum voluntatem largitoris, et in omnibus idem Spiritus habetur, sicut in prophetis unus atque idem locutus est Spiritus (I Cor. XII, 4 seq.). |
| 5 | Ipse etiam ineffabilia docet, quae proferre humanus sermo non potest; ipse enim dicitur ab Apostolo gemitibus inenarrabilibus postulare pro nobis (Rom. VIII, 26): postulare plane dicitur, quia nos postulantes facit ineffabili cordis gemitu. |
| 6 | Sed non nunc, ut quondam, dona sancti Spiritus sunt in hominibus; nam paucis in populo Israel dona emicuerunt sancti Spiritus per quaelibet signa, vel prophetias; nunc autem in omni credentium multitudine Spiritus sancti gratia diffunditur, secundum voluntatem distribuentis Spiritus [Al., Dei]. |
| 7 | Et hoc est, quod in Evangelio dicitur: Nondum enim erat Spiritus datus, quia Iesus nondum fuerat glorificatus [Al., clarificatus] (Ioan. VII, 39). |
| 8 | Sicut enim unius corporis membra diversa habent officia, quae tamen omnia una operatur anima et regit, distribuens unicuique membro, quid faciat; oculo, ut videat; manui, ut operetur; pedi, ut ambulet; auri, ut audiat: sic sunt etiam diversa dona fidelibus tanquam membris ad mensuram cuique propriam distributa. |
| 9 | Quamvis enim, et in omni fidelium multitudine diversae sint donorum gratiae, unum tamen corpus est Ecclesiae per unum Spiritum, una charitatis compage conglutinatum atque connexum: qui Spiritus meae humilitatis spiritui inspirare dignetur, quid deinceps dicendum sit de ineffabili Christi Iesu Domini nostri Nativitate, de quo Propheta ait: Generationem eius quis enarrabit (Isai. LIII, 8)? quod ab alio incipiendum esse exordio melius arbitror. |