Alcuinus, De confessione peccatorum, EPISTOLA., IV.
| 1 | Datur nobis a benignissimo iudice locus accusandi nosmetipsos in peccatis nostris coram sacerdote Dei, ne iterum accuset nos in eis diabolus coram iudice Christo. |
| 2 | Vult ut ignoscantur [in hoc saeculo], ne puniantur in futuro. |
| 3 | Igitur pius Pater, dum videt per poenitentiam peccata nostra a nobis damnari, gaudet misereri, et proprium exercere munus misericordiae in poenitentes optat, sicut per Isaiam testatur prophetam: Ego sum, qui deleo iniquitates tuas (Isai. XLIII, 25); et iterum: Convertimini ad Dominum Deum vestrum, quoniam [Cod. S. Em., quia] misericors et pius est, patiens et multae misericordiae (Ioel. II, 13). |
| 4 | Hoc sciens beatus David ait: Peccatum meum cognitum tibi feci, et iniusti ias meas non operui (Psal. XXXI, 5): e contra si peccatum, quod fecerit homo, negatur [tegatur], poena reatus accumulatur; quia punitur contumacia in sceleris negatione. |
| 5 | Sed dicis forsan: Me terret meorum magnitudo peccatorum. |
| 6 | Quinimo tanto magis insistendum est tibi, o peccator, in medicina confessionis, ne pereas in putredine vulnerum, si medico erubescis aperire multiplices ulcerum dolores. |
| 7 | Nullatenus divinae abundantiam clementiae numerositas tuorum superare poterit peccatorum. |
| 8 | Ne tardes de die in diem, dicit Scriptura, converti, quia nescis quid superventura pariat [Cod. S. Em., pariet] dies (Eccli. V, 8). |
| 9 | Quia qualem te ultimus invenerit dies, talis iudicaris [Ms., iudicaberis]. |
| 10 | Nec te voluit Deus diem illum praescire, ut semper paratus esses: qualem optas ante iudicem te stare, talem te praepara, dum habes tempus operandi. |
| 11 | Esto negotiator devotus. |
| 12 | Eme tibi regnum Dei poenitentiae lucris, memor Dominum dicentem: Poenitentiam agite, et [Al., ecce] appropinquabit vobis regnum Dei (Matth. II, 3). |