| 1 | Postquam primus homo paradisi liquerat hortos, Et miseras terrae miser adibat opes; Exsilioque gravi poenas cum prole luebat, Perfidiae quoniam furta [F., fata] maligna gerit: Per varios casus mortalis vita cucurrit, Diversosque dies omnis habebat homo. |
| 2 | Fatali cursu miscentur tristia laetis; Nulli firma fuit regula laetitiae. |
| 3 | Nemo dies cunctos felices semper habebit, Nemo sibi semper gaudia certa tenet. |
| 4 | Nil manet aeternum celso sub cardine coeli, Omnia vertuntur temporibus variis. |
| 5 | Una dies ridet, casus cras altera planget, Nil fixum faciet tessera laeta tibi. |
| 6 | Prospera conturbat sors tristibus impia semper, Alternis vicibus ut redit unda maris. |
| 7 | Nunc micat alma dies, veniet nox atra tenebris, Ver floret gemmis hiems ferit hocque decus. |
| 8 | Sidereum stellis culmen depingitur almis, Quas nubes rapiunt imbriferae subito. |
| 9 | Et sol ipse die media subducitur ardens, Cum tonat undosi auster de vertice poli. |
| 10 | Saepius excelsos feriunt ut fulgura montes, Summaque silvarum flamma ferire solet; Sic maior magnis subito saepissime rebus Eveniet casu forte ruina malo. |
| 11 | Haec exempla dedit periturus et undique mundus, Divitiis florens, qui perit in pelago. |
| 12 | Voce prophetarum pariter per quatuor orbes, Iam praedicta vides subruta regna modo. |
| 13 | Nobilis urbs regni et prima potentia regum Perdidit, o Babylon! Chaldea regna potens. |
| 14 | Egregium bello et magnis te, Persa, triumphis Obruit, heu! iaculis femina sola suis Victorem mundi medio sors, ecce secundis Rebus Alexandrum India flore tulit. |
| 15 | Roma caput mundi, mundi decus, aurea Roma, Nunc remanet tantum saeva ruina tibi. |
| 16 | Gloria Castrensis gladiis aequata remansit, Lutea pars digitum sola videtur iners. |
| 17 | Quid te sancta canam David (urbs) inclyta regis In mundo nullis aequiparanda locis? In te templa Dei, cultus, laus, gloria, virtus, In te mansit ovans sancta propago Patrum. |
| 18 | Dum tua, quis teneat lacrymas, nunc ultima cernit; Gens inimica Deo iam tua tecta tenet. |
| 19 | Heu! Iudaea tuis habitator in urbibus errat Rarus, in antiquis laus tua tota perit. |
| 20 | Nobile iam templum, toto et venerabile in orbe, Quod Salomon fecit, Chaldea flamma vorat. |
| 21 | Deiicit hoc iterum Romana potentia bellis, In cineres solvens moenia tecta diu. |
| 22 | Ecce relicta domus Siloe per saecla remansit, In qua sancta Dei arca potentis erat. |
| 23 | Sic fugit omne decus, hominis quod dextera fecit, Gloria saeclorum sic velut umbra volat. |
| 24 | Ut sitiens liquidas frustra sibi somniat undas, Sic gazas mundi dives [dites] habebit inops. |
| 25 | Tempora cur tantum lucta longinqua retexam, Et veterum miseros carmine plango dies? Dum praesens dies patitur peiora per orbem, Et misera mundus nunc ditione dolet. |
| 26 | Asia lata gemit paganis pressa catenis, Quam premit et spoliat gens inimica Deo. |
| 27 | Africa iam servit pars magni tertia mundi Proh dolor! heu! tota pestiferis dominis. |
| 28 | Hesperiae populus, quondam gens inclyta bellis, Invisis sceptris servit et ipsa modo. |
| 29 | Quidquid habent pulchri, Domini vel templa decoris, Vastavit, rapuit ethnica dextra sibi. |
| 30 | Hoc generale malum relevet speciale per orbem, Quod patitur solus quisque, ferat levius. |
| 31 | Iam domus alma Dei, princeps qua corpore pausat Petrus, apostolica primus in arce Pater; Perfidiae manibus fertur vastata fuisse, Dum pretiosa domus impia dextra tulit. |
| 32 | Planxerat Italia Gothorum tempore tuto [F., tota] Vastavit templa hostis ubique Dei: Et natat effusus sanctorum sanguis in aula, Qua prius almus honor omnipotentis erat. |
| 33 | Hunorum gladios ter ternis senserat annis Gallia tota, suis exspoliata bonis. |
| 34 | Ecclesias, urbes, vicos, castella, sacratus Cum populis pariter, ignis edax rapuit. |
| 35 | Talia cur, Iesus, fieri permittis in orbe, Iudicio occulto, non ego scire queo. |
| 36 | Alia [Altera] vita tuis servatur in arce polorum, Qua pax alma viget, praelia nulla fiunt Aurum flamma probat, iustos tentatio mundat, Purior utque anima sidera celsa petat. |
| 37 | Haec est vita viro iusto, tentatio tota, Auribus cecinit pagina sacra tuis. |
| 38 | Quemque Pater natum puro complectit amore, Saepius huic tristi dura flagella dabit: Sic Deus omnipotens sanctos per saeva probavit Verbera, post reddens praemia laeta polo. |
| 39 | Non vos conturbet, sancti, inconstantia, fratres, Haec mundana quidem gurgitibus variis. |
| 40 | Sic fuit atque fiet saecli versatilis ordo, Laetitiae nunquam sit cui certa fides. |
| 41 | Qui iacet in lecto, quondam certabat in agris Cum cervis, quoniam fessa senectus adest. |
| 42 | Qui olim Syrano laetus recubabat in ostro Vix panno veteri frigida membra tegit. |
| 43 | Longa dies oculos atra caligine claudit, Solivagos atomos quae numerare solet. |
| 44 | Dextera quae gladios, quae fortia tela vibrabat, Nunc tremit, atque ori porrigit aegre cibum. |
| 45 | Clarior ecce tuba subito vox faucibus haesit, Auribus appositis murmura lausa ciet. |
| 46 | Quid iam plura canam? Marcescit tota iuventus, Iam perit atque cadit corporis omne decus: Et pellis tantum vacua vix ossibus haeret, Nec cognoscit homo propria membra senex. |
| 47 | Quod fuit, alter erit; nec erit ipse, quod ipse: Fur erit ipse suus temporibus variis. |
| 48 | Sic ventura dies mentes mutabit et artus, Atque utinam melior proficiat meritis! Quapropter potius coelestia semper amemus, Et mansura polo, quam peritura solo. |
| 49 | Hic variat tempus, nil non mutabile cernis; Illic una dies semper erit, quod erit. |
| 50 | Quo tu, quaeso, meus mentem, rogo, dirige lector; Illic invenies quod cupiet tibi cor. |
| 51 | Qua tua te nunquam fallit spes, advena mundi, Aspicies patriam, quam tuus optat amor. |
| 52 | Invenies veniens illic bona gaudia vitae Perpetuae, quae tu semper habere potes. |
| 53 | Laetus in aeternum Christo sociabere civeis, Ille manet semper, tu quoque semper eris. |
| 54 | Quid tu pertristis aurum te perdere plangis? Est auro melius lucrificare Deum. |
| 55 | Quid species vanas lacrymosis, nate, querelis Persequeris; haec tu cur peritura cupis? Talia iam mundi, non Christi luget amator, Sit, rogo, non aurum, sit tibi Christus amor. |
| 56 | Ad vos, o fratres, vertam, mea cura, camenas, Alloquar et paucis vos modo versiculis. |
| 57 | Vos regale genus, soboles veneranda parentum Sanctorum, qui vos iam genuere Deo. |
| 58 | Illorum bibulas meritis coelestibus aures Nunc adhibete pio pectore, mente, manu. |
| 59 | Ut sanctum precibus conservet semper ovile, Pectore concordi quod statuere Deo. |
| 60 | Horrida non frangat vestras tentatio mentes, Impia quam vobis gessit iniqua manus. |
| 61 | Sed magis ad studium vitae melioris abundet, Incitet et mentes semper adesse Deo, Erigit allisos, qui vulnerat atque medetur: Qui ferit atque sanat, conterit atque levat. |
| 62 | Nocte dieque simul precibus insistite sanctis, Ut vos conservet Iesus ubique pius. |
| 63 | Et si quae placeant concordi addiscite corde, Atque implete manu, quod pia mens cupiat. |
| 64 | Sic tandem vobis clypeus descendit ab alto, Et Domini dextra proteget atque reget. |
| 65 | Vos estote Patrum memores, queis semper ab alto Venerat auxilium, dante Tonante, pium. |
| 66 | Iam Moyses melius precibus quam exercitus armis, Extendens palmas praelia sacra regit. |
| 67 | Plurima pro lacrymis sternuntur millia morte Ezechiae regis pestiferi populi, Huic quoque ter quinos clemens Deus addidit annos, Pro prece, quam moriens fundit ab ore Deo; Vobis nota canam, fratres, quae fecerat olim Ecclesiae nostrae pontificalis apex: Praesulis egregii precibus se flamma retorsit Ledani quondam, Bebban ab urbe procul. |
| 68 | Composuit precibus Eadbert, minitantia mortem Flabra, pius praesul vester et ipse Pater. |
| 69 | Magnus et ipse Pater, praesul, pastorque sacerdos Cudbertus, vestrae iam decus Ecclesiae Quanta piis precibus, Domino donante, peregit, Non opus est nostris dicere versiculis; Dum prius heroicis praeclarus Beda magister Versibus explicuit inclyta gesta Patris: Laudibus ac celebrat quem tota Britannia crebris, Et precibus rogitat se auxiliare piis. |
| 70 | Hi simul atque alii, si si praecepta tenetis, Illorum [et] fixum est semper amare Deum, Instanter precibus vestrum tueantur ovile, Hostibus expulsis moenia vestra fovent. |
| 71 | Posteriora vobis meliora prioribus esse Legistis fratres: sic quoque vestra fient, Si vos in Dominum speratis pectore, qui post Iam maiora solet verbera dona dare. |
| 72 | At tu, sanctorum Praesul successor avorum Qui pascis populum, qui loca sancta tenes: Es magno, ut video, curarum pondere pressus; Quod tam dira fuit tempore plaga tuo; Tecum plango tuos casus, charissime frater; Ora fluunt lacrymis, pectora moesta dolent. |
| 73 | Saepius ingeminans, tanto sub murmure mecum, Omnibus, heu! quam sit illa dolenda dies, Qua pagana manus, veniens a finibus orbis, Navigio subito littora nostra petit; Exspoliansque Patrum veneranda sepulcra duorum; Nec non foedavit templa dicata Dei. |
| 74 | Atque Dei Christi mundissima vinea Sorech Vulpinis subito dentibus esca fuit; Et lapides subito pereunt altaria circum Quapropter cithara plus gemit ecce mea. |
| 75 | Victima facta fuit, Domino quae ferre solebat Munera; credo, pium munus et ipsa fuit. |
| 76 | Felix ipsa dies illis, si tristia nobis Pectora fecisset; sic petiere polum; Et sanctis socii facti sic sanguine sacro, Qui se sub Christo subiiciunt gladiis. |
| 77 | Hos puto quapropter nobis non esse gemendos, Quos melior coelo vita sibi rapuit. |
| 78 | Desine quapropter lacrymis hos plangere, praesul, Quos sibi perpetuo Christus habet socios: Teque magis facias tota virtute paratum, Ut quo pervenias tristia nulla fiant. |
| 79 | Inclyta perpetuam praestat patientia vitam, Ut vox veridica promiserat ipsa Dei. |
| 80 | Fer patienter onus Christi tu triste sacerdos, Iob exempla dabit motor et ipse sibi. |
| 81 | Miles et Ecclesiae Paulus per mille triumphos, Qui sua non doluit vulnera, mente potens. |
| 82 | Quis sine vel miles capiat certamine palmam, Bella nefanda dabunt praemia magna suis. |
| 83 | Per gladios, mortes, pestes, per tela, per ignes, Martyrio sancti regna beata petunt. |
| 84 | Stemmate iam gaudet belli, qui stemmate vincit, Praelia post terrae, regnat in arce poli. |
| 85 | Si quid displicuit Christo iam cuncta videnti, Moribus in vestris corrigite hoc citius. |
| 86 | Ut pius egregium conservet pastor ovile, Ne rapidis capiat hoc lupus insidiis. |
| 87 | Non est quippe Deus poenis culpandus in istis, Sed nostra in melius vita ferenda cito. |
| 88 | Et pia flectenda est precibus clementia nostris, Quatenus a nobis transferat ipse plagas: Atque suis clemens praestet solatia servis, Tempora concedens prospera cuncta quibus. |
| 89 | Hymnidicas laeta laudes et mente canamus Celsithroni cuncti semper ubique simul. |
| 90 | Laus cui, cultus, honor, virtus, benedictio, carmen, Semper in aeternum, gloria magna Deo. |