| 1 | Plangamus cuculum, Daphnin dulcissime, nostrum, Quem subito rapuit saeva noverca suis. |
| 2 | Plangamus pariter querelosis vocibus illum, Incipe tu senior, quaeso, Menalca prior. |
| 3 | Heu! cuculus nobis fuerat cantare suetus, Quae te nunc rapuit hora nefanda tuis? Heu! cuculus, cuculus, qua te regione reliqui, Infelix nobis illa dies fuerat: Omne genus hominum cuculum cum plangat ubique, Perditus est; cuculus, heu! perit ecce meus! Non pereat cuculus, veniet sub tempore veris, Et nobis veniens carmina laeta ciet. |
| 4 | Quis scit, si veniat? Timeo est submersus in undis, Vorticibus raptus, atque necatus aquis. |
| 5 | Heu mihi! si cuculum Bacchus demersit in undis Qui rapiet iuvenes vortice pestifero. |
| 6 | Si vivat, redeat, nidosque recurrat ad almos, Nec corvus cuculum dissecet ungue fero. |
| 7 | Heu! quis te, cuculus, nido rapit ecce paterno? Heu! rapuit, rapuit, nescio si veniat. |
| 8 | Carmina si curas, cuculus, dum currere possis, Te Daphnin iuvenis optat habere tuus. |
| 9 | Tempus adest veris, cuculus, modo rumpe soporem, Te cupit et senior atque Menalca pater. |
| 10 | En tandem nostri librorum prata iuvenci, Solus abest cuculus, quis, rogo, pascit eum? Heu! male pascit eum Bacchus, reor, impius ille, Qui sub cuncta cupit vertere corda male. |
| 11 | Plangite nunc cuculum, cuculum nunc plangite cuncti, Ille recessit ovans, flens redit ille puto. |
| 12 | Opto tamen flentem cuculum habeamus ut illum, Et nos plangamus cum cuculo pariter. |
| 13 | Plange tuos casus lacrymis, puer inclyte, plange: Et casus plangunt viscera tota tuos. |
| 14 | Si non dura silex genuit te, plange, precamur, Te memorans ipsum plangere forte potes. |
| 15 | Dulcis amor nati cogit deflere parentem, Natus ab amplexu dum rapitur subito. |
| 16 | Dum frater fratrem germanum perdit amatum, Quid nisi iam faciat semper et ipse fleat? Tres olim fuimus, iunxit quos spiritus unus, Vix duo nunc pariter, tertius ille fugit. |
| 17 | Heu! fugiet, fugiet, planctus quapropter amaru Nunc nobis restat, charus abit cuculus. |
| 18 | Carmina post illum mittamus, carmina luctus, Carmina deducunt forte, reor, cuculum. |
| 19 | Sis semper felix utinam, quocunque recedas, Sis memor et nostri, semper ubique vale! |