| 1 | Nobilis iste fuit magna de gente sacerdos, Sed magnis multo nobilior meritis. |
| 2 | Vir fuit in populo dictus cognomine . . . . Moribus egregius . . . peramabilis omni. |
| 3 | Vir fuit iste Dei patiens, moderatus, honestus, Moribus egregius et in omni strenuus actu; Corde pius, humilis, mitis, rigidusque superbo, Solator miseris, et inops sibi, dives egenis: Qui postquam vitae, meritis perfectus, in annis Bis octena scius complevit lustra sacerdos, Ter quater et menses, mensis iamiamque Novembris Idibus octonis coeli migravit ad aulam, Coetibus angelicis iunctus, coelestibus hymnis Collaudans Christum, semper sine fine beatus. |
| 4 | Qui meritis magnus crescebat honorificusque Iste erat eximius doctor, praesulque preclarus Splendescens nostro lucifer ore novus. |
| 5 | Et quos caeca prius populos caligo tenebat, Irradiat summi luce poli supera. |
| 6 | Vir fuit iste Dei patiens, moderatus, honestus, Moribus egregius, mitis, et ore pius. |
| 7 | Plurima qui postquam perfecto dona labore Commeruit, Christo perficiente, sibi, Mox meritis, annis, tota et pietate repletus, Tranquilla multum in pace quievit ovans. |
| 8 | Spiritus aetheriam laetus migravit ad aulam, Gaudia cum sanctis iam sine fine tenens. |