| 1 | Angelus e coelo veniens comitetur euntes Semper, abito tuas, dulcis amice, vias. |
| 2 | Te mea mens sequitur, magno cum cordis amore, Exoptans animo prospera cuncta tibi. |
| 3 | Qui mihi te, frater, Christus concessit amicum, Conservet sanum Christus ubique mihi: Efficiens citius pariter natumque, parentem Congaudere simul prosperitate bona. |
| 4 | Quod modo non vidi te, te, dulcissime frater, Contestor vere, cor dolet hoc nimium. |
| 5 | Quam prope, nescivi, te nos spectando maneres, Nunc nisi gaudens non mihi dixit homo. |
| 6 | Me tamen ecce, precor, praesentem semper habeto, Ut te praesentem semper habebo, Pater. |
| 7 | Sit tibi, sitque mihi praesens Deus omnibus horis, Sit pius et clemens, gloria, vita, salus. |
| 8 | Quos charitate pia terris coniunxit amicos, Gaudentes pariter iungat in arce poli. |
| 9 | Hos, rogo, versiculos tecum fer, frater amice, Sis memor Albini ut semper, amice, tui. |
| 10 | Per campos, colles, silvas et flumina pergens, Semper iter Christus protegat ecce tuum, Sanctorum precibus semper sine fine valeto, Et nunc et semper, dulcis amice, vale! |