| 1 | Obtulit altithrono parvus munuscula servus Richbodo, quae cernis, lector, in aede sacra, Ob scelerum veniam, ob vitae coelestis amorem; Pro quo quisque legas, funde preces Domino: Pro te, proque tuis quas fundes, frater amate, Ad haec, dum venias, limina sacra domus, Christus ab aetherea clemens exaudiat arce, Te faciens, lector, corde redire domum. |
| 2 | Te rogo, sancte Pater, supplex per carmina nostra Sis memor et nostri, te, rogo, sancte Pater - Dulcis Homere, precor, Flacci memor esto poetae, Sis memor ut Samuel, dulcis Homere, precor. |
| 3 | Auxiliare senem nostros, rogo, tu per amicos, Est locus insenos auxiliare senem Est mihi certa fides de te, charissime frater, Cum Christo et sanctis sit tibi certa salus. |
| 4 | Pro mundo moriens hic mundi vita pependit, Abluit omne huius sanguinis unda nefas: Dum caput inclines mundum super erigit astra, Et mirum saeclis, mors tua vita fuit. |
| 5 | Agnus ab hoste sacer, populum qui per mare duxit, Nunc melius mundum salvat ab hoste suum. |
| 6 | Aeneus en serpens, populi qui vulnera sanat, Nunc tu peccator aspice mente pia. |