| 1 | Venerunt apices vestrae pietatis ab aula, O dilecte Deo, David dulcissime, Flacco; Portantes vestrae nobis pia dona salutis, Quam Deus omnipotens semper superaugeat, opto. |
| 2 | Tu laus, spesque tuis, toto tu gaudia regno: Tu decus Ecclesiae, rector, defensor, amator: Tu dignos equidem misisti sorte ministros Ordinibus sacris, iam per loca nota capellae. |
| 3 | Ecce sacerdotes Christi sua iura tenebunt: Officiale decus servent [servant] sibi rite ministri, Nathaneique suo gaudent sub principe certo. |
| 4 | Accurrunt medici mox Hippocratica tecta, Hic venas fundit, herbas hic miscet in olla: Ille coquit pultes, alter sed pocula praefert: Et tamen, o medici! cunctis impendite grates [F., gratis,] Ut manibus vestris adsit benedictio Christi: Haec mihi cuncta placent, iste est laudabilis ordo. |
| 5 | Quid Maro versificus solus peccavit in aula? Non fuit ille Pater iam dignus habere magistrum, Qui daret egregias pueris per tecta camenas. |
| 6 | Quid faciet Beleel hiliacis doctus in odis? Cur rogo non tenuit scholam sub nomine patris? Quid faciet tardus canuto vertice Drances, Consilio validus, gelida est ceu dextera bello? Zacheus arborem conscendit parvus in altam, Ut videat turbam scriptorum currere circum, Litterulis, chartis, miseris solatia praestat. |
| 7 | Non tangat, caveat, puerorum sportula dextras Iam tenet ordo suum proprie nunc quisque magistrum. |
| 8 | Presbyter egregius toto sub pectore plenus, Iste sacerdotes factis et voce gubernat, Ante illos gradiens, clarissima forma salutis: Ordo ministrorum sequitur te Iesse magistrum. |
| 9 | Vox tibi forte sonat Christi taurina per aulam, Ut decet ex alto populis pia verba legenti. |
| 10 | Candida Sulpicius post te trahit agmina lector, Hos regat, et doceat, certis ne accentibus errent. |
| 11 | Instituit pueros Idithun modulamine sacro, Utque sonos dulces decantent, voce sonora. |
| 12 | Quot pedibus, numeris, rhythmo stat musica, discat. |
| 13 | Noctibus inspiciat coeli mea filia stellas, Assuescatque Deum semper laudare potentem, Qui coelum stellis ornavit, gramine terras, Omnia qui verbo mundi miracula fecit. |
| 14 | Fistula tunc Flacci proprium tibi carmen, Homere, Iam faciet, tu dum sacram redieris in aulam. |
| 15 | Perpetuum valeat Thyrsis simul atque Menalca, Ipse Menalca coquos nigra castiget in aula, Ut calidos habeat Flaccus per fercula pultes. |
| 16 | Et Nemias Groco infundat sua pocula Baccho, Qui secum tunnam semper portare suescit. |