monumenta.ch > Alcuinus > CXCII. Ad aram sanctorum Dionysii et sociorum martyrum. > CCXLV. Ad quemdam episcopum. > Brictii et Christophori. > CCLXXVIII. De gallo fabula. > CCXXXII. Ad eumdem Carolum. > CLIII. De basilicis sanctorum apostolorum sancti Petri. > CCLVII. Ad amicum abeuntem. > CCXXXVII. Allocutio ad Musas in gratiam regalis pueri . > Noe et Abraham . > CLII. Versus Alcuini de ecclesia sancti Liutgeri. > CLXXVII. Ad aram sancti Aniani. > CCXXIV. Pia vota pro urbe Roma et Leone papa . > 14 > CLXXII. Ad templum sanctorum Stephani et Laurentii martyrum. > CLVI. Sancti Iacobi apostoli. > XVII. Ad cruce pendentem. > X. > CCLXXV. Aliud aenigma . > CCXLI. Ad eumdem. > Gervasii et Protasii. > CLXVIII. Ad templum sancti Michaelis archangeli. > CCLXXIV. Aenigma aliud. > CXLVI. Ad aram sanctarum virginum Scotiae. > VI. In sacrum Codicem cura Radonis abbatis monasterii S. Vedasti scriptum. > Silvestri et Leonis. > CCLIII. Ad plures amicos. > CCII. Ad aram sancti Petri apostoli. > V. In sacrum Codicem iussu Avae scriptum. > CLI. In ecclesiam et in laudem beatae virginis Mariae. > CCXLVI. Ad quemdam episcopum. > II. > CLXXXIII. Ad sacellum sancti Martini. > CLXXXIX. Ad aram sancti Laurentii martyris. > CCLXIII. Ad discipulum. > CLXXIX. Ad aram sanctorum Quintini et Dionysii. > CLXIV. Sancti Iudae Thaddaei apostoli.
Alcuinus, Carmina, INSCRIPTIONES ALIAE LOCORUM SACRORUM., , CLXIII. Sancti Simonis apostoli. <<<     >>> CLXV. Poetae oratio ad duodecim apostolos supra laudatos.

Alcuinus, Carmina, INSCRIPTIONES ALIAE LOCORUM SACRORUM., CLXIV. Sancti Iudae Thaddaei apostoli.

1	Supremus numerum conclaudat Taddeus almus, Cui cognomen erat praeclarum Bibleus [Libbeus] olim, Quem duxisse ferunt, Christi cum grammate saeclum Abagaro, quondam qui regni sceptra regebat: Postquam tartareum damnavit morte tyrannum, Et tetris erebi gaudens emersit ab antris, Exin sidereum Christus ascendit Olympum.
2	Dicitur hic etiam vulgato nomine Iudas, Cuius praesenti laudes celebrantur in aula: Qui nobis binum facundo famine biblum Edidit, antiquas promulgans ore loquelas, Quas Enoch prisco descripsit tempore vates, Ante rapax mundum quam pontus plecteret undis, Dicens: Ecce venit Dominus cum millibus almis, Ponere iudicium cunctis habitantibus orbem, Quos nubes appellat aqua stillante carentes, Frigida quas rapidis dispergunt flamina ventis: Nec non arboribus sterili de stipite natis Comparat, autumni quae fructum tempore perdunt.
3	Sic quoque spumiferis undarum fluctibus aequat, Errabunda vocans coelorum sidera sontes, Queis servata restat tenebrosis poena procellis.
4	Nempe feras gentes, et ponti barbara regna, Iudas ad Dominum doctrinis flexerat almis; Cuius in Armenia sopitum morte cadaver, Exsurrecturum fatali fine, quiescit: Sed tamen aethereas lustravit spiritus arces.

Alcuinus HOME
bnf9347.49