| 1 | Hic quoque commemorat metrorum coma Philippum, Quem pius aethrali ditavit gratia Christus; Barbara qui docuit doctrinis agmina sacris, Credere per Scythiam salvantem saecula Christum: Qui dudum tetra torpebant mortis in umbra Auctorem lucis tenebroso corde negantes, Atque creaturae famulantes ordine verso. |
| 2 | Donec apostolicam hauserunt aure loquelam, Limpida perpetui cernentes lumina Phoebi. |
| 3 | Omnes certatim merguntur gurgite sacro, Flagitium sceleris purgantes fonte lavacri. |
| 4 | Inde Asiam properat, sanctis convertere biblis, Idola quae dudum decepta fraude colebat. |
| 5 | Sedula sed citius pandit praecordia Christo, Splendida discipuli dum fantis verba capessit. |
| 6 | Sed felix Asiae convertit dogmate regnum, In qua post obitum fatali sorte quiescit, Cuius hoc templum sacrata tuebitur ara [Al., arca]. |