| 1 | Fercula nostra pius Christus benedicat in aula, Et sua multiplicet clementer munera servis. |
| 2 | Qui mannam populo coelesti misit in imbre, Rupibus et sic ei sitienti flumina fudit: Panibus et quinis satiavit millia quinque: Qui convertit aquas mirandi in vina saporis, Nos et nostra simul benedicat fercula mitis, Conservetque suos famulos in pace serena, Laudibus atque suis faciat consistere sanos. |
| 3 | Pacificos mores, fratres, vos semper amate, Semper amat quoniam pacem rex ipse polorum. |
| 4 | Pacis amatores nati sunt ecce Tonantis. |
| 5 | Hic pariter fratres Domini cum laudibus intrent, Semper in ore sonat quorum laus gloria Christo. |
| 6 | Haec est sacra via, pedibus haec pervia fratrum, Solus amicus ovans plantis pertranseat illam. |
| 7 | Non alienus eam pedibus percurrat iniquis, Non fur, falsiloquus quisquam, non mente maligna: Sed fraternus amor pariter comitetur euntes. |
| 8 | Et pax atque fides pietas, concordia, sacra, Et divina simul resonet laus semper in ore. |
| 9 | Currite [vos] iuvenes Christi properanter ad aulam, Intentisque animis voces audite supernas. |
| 10 | Non vos decipiat fallax dulcedo iocorum, Non carnalis amor, ludus, petulantia, risus. |
| 11 | Dum viget atque valet calido [de] sanguine corpus Discite florigera sacratam aetate sophiam, More fluentis aquae fugiunt quia tempora semper. |