| 1 | Hanc Magnulf, humilis cameram construxerat abbas, Ut dulcis patribus fieret habitatio sanctis: Quos servire [daret Benedicto] Christus in aevum, Ut locus iste foret iam [iamque] legentibus aptus. |
| 2 | Ut lux, praevidit, fulgens radiaret in illam, Et domus orandi fieret quam proxima Christi, In qua secreto potuisset tempore solus, Ante altare iacens, lacrymas effundere dulces. |
| 3 | Tunc te sancte precor huius tu pastor ovilis Utque inter memores Magnulfum verba precandi Illius atque animam commendes [maxime] Christo. |
| 4 | [Qui] tibi iam talem [habitare instruxerat] aedem Tu quoque vive Deo felix per tempora longa, Ad normam regulae, fratrum quoque corrige vitam, Ut tibi celsithronus tribuat pia praemia Christus, Cum sancto pariter [Benedicto] Patre per aevum. |