| 1 | Luminis fons, lux et origo lucis, Tu pius nostris precibus faveto; Luxque, peccati tenebris fugatis. |
| 2 | Nos petat alma Sancta vis cuius hominem creavit, Iusque damnavit, pietas redemit: Sis ut in cunctis pius atque iustus Omnipotensque. |
| 3 | Excitat cur nos fidei potestas Erigit spei decus in futura: Charitas iungit habitura finem Tempore nullo. |
| 4 | Et pius vitae moderator huius, Et labor tempus habeat, quiesque: Dumque succedunt sibimet vicissim, Nos vegetemur. |
| 5 | Ecce transactus labor est diei, Nosque te tuti sumus annuente; En tibi grates agimus perennes Tempus in omne. |
| 6 | Solis abscessus tenebras reduxit, Ille sol nos inradiat [F., inradiet] coruscus, Luce qui fulva fovet angelorum Agmina sancta. |
| 7 | Coelitus lumen rutilum refunde, Et fuga mentis tepidae tenebras: Simus accensi, ut face spiritalis Vascula lucis. |
| 8 | Quas dies culpas hodierna texit, Christe deleto pius atque mitis: Pectus et puro rutilet nitore Tempore noctis. |
| 9 | Sit procul luxus, procul omnis honor, Atque phantasma speciesque pulchra, Mens sed inermis valeat supernos Cernere cives. |
| 10 | Te Deum semper vigilans requirat Cogitet cunctis resoluta curis, Actibus cunctis queat ut placere Rex tibi summe. |
| 11 | Muniat frontem, loca, sive cordis [F., corda] Sermo divinus, crucis et tropaeum Daemonum vafros abigat meandros Sive rapinas. |
| 12 | Membra, quae casta dabimus cubili, Prompta consurgant opus ad diurnum, Quae suum mundum venit esse templum, Spiritus almus. |
| 13 | Quod pius totum habitet per aevum: Hunc nec offendat vitium luesque: Sed vocet vitae probitas, fiatque Mansio grata. |
| 14 | Sed via prodens [F., prudens], via fortis, arcta Iusta seu solers, bene temperata Huius ut cursus peragamus aevi Tramite recto. |
| 15 | Sex dies iustos operamur actus, Septimo captent animo quietem: Sint in octavo rediviva nobis Gaudia vitae. |
| 16 | Gloriae laudem pia plenitudo Sit Patri soli [F., Filio], tibi Spiritusque Sancte, qui trino vehis alma sceptra Nomine solus. |