Alcuinus, Adversus Elipandum, LIBER SECUNDUS, VII.
| 1 | Dum tuae infidelitati, o venerande frater, ex aliis Ecclesiarum Christi doctoribus testes defecerunt, subito Toletanos, ut ais, venerabiles Patres protulisti, et illorum in missarum solemniis orationes in auxilium tuae sectae adsumpsisti. Dicis, in Coena Domini huiusmodi haberi orationem in eorum sacramentis: Qui per adoptivi hominis passionem, dum suo non indulget corpori, nostro demum, id est, iterum, non pepercit. Cuius petitionis verba sibi omnino non cohaerent, et videtur a quibusdam corruptoribus pro assumpti hominis, adoptivi positum esse; quodque sequitur: nostro demum, id est, iterum, non pepercit, sensu videlicet caret, nec satis lucet, quid his verbis (0265A) significari voluit, qui haec verba ad deprecandum Deum composuit. |
| 2 | Aliam ponis orationem: Respice, Domine, inquis, fidelium tuorum multitudinem, quam per adoptionis gratiam Filio tuo facere dignatus es cohaeredem. |
| 3 | Et hic perspicue adoptionis nomen ad multitudinem fidelium, quam Filio suo per adoptionem gratiae Deus fecit cohaeredem, non ad Christi Filii Dei personam pertinet. |
| 4 | Similiter quod ais in alia oratione: Praecessit in adoptione donum, sed adhuc restat in conversatione iudicium, et hic omnino adoptio ad fideles pertinet, qui iudicandi sunt; non ad eum qui iudicaturus est. |
| 5 | In praefatione vero ubi dicis: Et Iesu Christo Filio tuo Domino nostro, qui pietati tuae per adoptivi hominis passionem, et forte ibi in antiquioribus exemplariis, assumpti hominis, (0265B) positum fuit; sed corruptum postea. |
| 6 | Quid est vero quod sequitur: Cum non exierit e coelo, exhibuerit e triumpho? Obscure dictum est, si tamen sensus in his verbis dignus inveniri poterit. |
| 7 | Item in eo ubi ais: Hodie Salvator noster post adoptionem carnis sedem repetiit Deitatis, melius multo convenit hic dici assumptionem carnis, quam adoptionem, quia Filius Dei assumpsit carnem, non adoptavit. |
| 8 | Et quod sequitur: Hunc exaltavit in coelis, quem humiliaverat in infernis, quae est humiliatio Christi apud inferos? Nunquid non fortem alligaverat, et spolia eius distribuerat, et potenter captivam captivavit captivitatem, et secum in triumpho gloriae revexit in coelos? Videtur enim hoc magis esse glorificatio, quam humiliatio dum Christus in victoria exaltatus est, et diabolus (0265C) in miseria damnatus. |
| 9 | Quod ais, in missa sancti Sperati martyris: Adoptivi, inquit, hominis non horruisti vestimentum sumere carnis, inconveniens dictio est, adoptivi hominis vestimentum carnis. |
| 10 | Tamen melius intelligi potest, quod Christus nostrae adoptionis vestimentum assumeret, id est, carnem nostram, non quod ille adoptivum vestimentum habuisset. |
| 11 | In tantum enim vobis placet adoptionis nomen, ut ubicunque illud inveniatis scriptum, sine omni reverentia, vel consideratione ad Redemptorem nostrum referre contenditis, non intelligentes quae legitis. |
| 12 | Insuper et vestros patres et progenitores in Christo, quos ad vestra usque tempora Ecclesia Dei recepit, haereticos efficere studetis. |
| 13 | Quod quam impium sit et inhonestum, nemo pene doctus vel indoctus ignorat: quorum (0265D) plurima ad nos pervenerunt scripta catholica fide veneranda, et summis doctoribus sanctae Dei Ecclesiae convenientia. |