Alcuinus, Adversus Elipandum, ADVERSUS ELIPANDUM TOLETANUM LIBER PRIMUS., VI.
| 1 | Quid est, vir frater, quod tanta haereticorum (0246A) nomina meae imposuisti personae, quorum imagines et potestates in civitate sua Dominus Deus olim ad nihilum redegit? non memorans quid de tuis similibus Psalmista caneret, dicens: Venenum aspidum sub labiis eorum, quorum os maledictione et amaritudine plenum est (Psal. XIII, 3). Et ipsa Veritas in Evangelio Iudaeis improperans pro benefactis suis maledicta eorum, ait: Progenies viperarum, quomodo potestis bona loqui, cum sitis mali? Ex abundantia enim cordis os loquitur. Et iterum: Bonus homo de bono thesauro cordis sui profert bona, et malus homo de malo thesauro cordis sui profert mala (Matth. XII, 34, 35). Simile [Leg., Si mala] est maledictio, utique ex mali cordis thesauro processit. |
| 2 | Omnino mala est maledictio, prohibente eam Apostolo: Nolite, ait, (0246B) maledicere (Rom. XII, 14). |
| 3 | Igitur qui maledicit, ex mali cordis thesauro maledictionem profert. |
| 4 | Si me errare aestimares, nonne apostolico praecepto me corrigere debuisses in spiritu mansuetudinis, considerans te ipsum, ne et tu tenteris? Alter alterius onera portate, et sic adimplebitis legem Christi (Gal. VI, 2). |
| 5 | Facile est enim ex verbis beati Iacobi apostoli, unde sit sapientia tua, agnoscere; ubi de mansuetudine verae sapientiae, et de amaritudine impiae aemulationis disputavit; ait enim: Quod si zelum amarum habetis, et contentiones in cordibus vestris, nolite gloriari et mendaces esse adversus veritatem (Iac. III, 14). |
| 6 | Non est ista sapientia desursum descendens, sed terrena, animalis, diabolica. |
| 7 | Ubi enim zelus et contentio, ibi inconstantia et omne opus pravum. |
| 8 | Quae autem desursum (0246C) est sapientia, primum quidem pudica est, deinde pacifica, modesta, suadibilis, bonis consentiens, plena misericordia et fructibus bonis (Ibid., 16, 17). |