Alcuinus, Adversus Elipandum, ADVERSUS ELIPANDUM TOLETANUM LIBER PRIMUS., V.
| 1 | Ecce quidam fervor testificandae veritatis me rapuit ab ordine responsionis. Sed incipiamus a me [Forte, ante] sententias tui discutere libelli: et intelligant qui legant, piae exhortationis charitatisque calamo, o Pater Elipande, conscriptos ad tuam reverentiam apices, vel impiae maledictionis, quos venenoso ore procaciter 878 meo nomini dirigere studuisti, vel ex quo spiritu in prima fronte tuarum litterarum statim verba dirissimae maledictionis proferre voluisses. Ego prorsus simplici charitate meae devotionis preces tuae direxi reverentiae, desiderans senectutem tuam per Christum salvari, et ad catholicae pacis concordiam revocari, sine qua nihil, nec ipsa martyrii gloria, Deo acceptabile esse [Cod. Paris., nec ipsam . . . gloriam . . . acceptabilem esse] beatus (0245D) Paulus Apostolus protestatur: Tu econtra in verba nefandae invectionis prosiluisti, iuxta Salomonis veridicam sententiam: In ore stulti arma et gladius (Prov. XXII, 5). |
| 2 | Item: Argue stultum, et oderit te (Ibid., IX, 7). |
| 3 | Unde maledictionem benedictioni meae opposuisti, quid in corde haberes, quis te totum spiritus possideret ostendens. |
| 4 | Sed Dominus, qui illuminat caecos, et sanat contritos corde, illuminet tenebras ignorantiae tuae, et sanet infidelitatis vulnera in corde tuo, teque pastorem efficiat populi sui, prudentem, pium, pacificum et catholicum. |