| 1 | Tantum obsecro in ea charitate, qua Christus (0238D) nos dilexit, ut benigne hos meos digneris perlegere apices, et quod fraterna me cogebat charitas vestrae dirigere excellentiae, vestra sanctissima humilitas recipere non dedignetur. Audiens vero saepius bonam famam religiosae vitae de vobis, ideo instinctus amore fraternae dilectionis meipsum in tuam charitatem, fideliumque tuorum, Deo servientium in illis partibus, commendare curavi; etiam et illud deprecari, ut cautius agas de salute animae tuae, tuorumque subditorum. Licet praefatus famulus Dei Felix laudabili vita vitat coram hominibus, tamen ut videtur, in multis catholicae fidei professione non omnino pleniter Patrum sequitur sententiam; et noli confidere de specie bonitatis illius; maledictus enim homo qui confidit in homine (Ier. XVII, 5). Sed magis spem (0239A) tuam pone in omnipotenti Deo, et deprecare illum die noctuque, ne sit inanis labor tuus in conspectu illius, et ut fidem firmam [Cod. Vat., firmatus] omnique Ecclesiae Christi probatam teneas. |