monumenta.ch > Alcuinus > CXCII. Ad aram sanctorum Dionysii et sociorum martyrum. > CCXLV. Ad quemdam episcopum. > Brictii et Christophori. > CCLXXVIII. De gallo fabula. > CCXXXII. Ad eumdem Carolum. > CLIII. De basilicis sanctorum apostolorum sancti Petri. > CCLVII. Ad amicum abeuntem. > CCXXXVII. Allocutio ad Musas in gratiam regalis pueri . > Noe et Abraham . > CLII. Versus Alcuini de ecclesia sancti Liutgeri. > CLXXVII. Ad aram sancti Aniani. > CCXXIV. Pia vota pro urbe Roma et Leone papa . > 14 > CLXXII. Ad templum sanctorum Stephani et Laurentii martyrum. > CLVI. Sancti Iacobi apostoli. > XVII. Ad cruce pendentem. > X. > CCLXXV. Aliud aenigma . > CCXLI. Ad eumdem. > Gervasii et Protasii. > CLXVIII. Ad templum sancti Michaelis archangeli. > CCLXXIV. Aenigma aliud. > CXLVI. Ad aram sanctarum virginum Scotiae. > VI. In sacrum Codicem cura Radonis abbatis monasterii S. Vedasti scriptum. > Silvestri et Leonis. > CCLIII. Ad plures amicos. > CCII. Ad aram sancti Petri apostoli. > V. In sacrum Codicem iussu Avae scriptum. > CLI. In ecclesiam et in laudem beatae virginis Mariae. > CCXLVI. Ad quemdam episcopum. > II.
Alcuinus, Adversus Elipandum, EPISTOLA ALBINI MAGISTRI AD ELIPANDUM TOLETANUM EPISCOPUM., , I. <<<     >>> III.

Alcuinus, Adversus Elipandum, EPISTOLA ALBINI MAGISTRI AD ELIPANDUM..., II.

1 Legimus enim in epistolis beati Felicis, viri scilicet religiosae vitae praecipui et sanctitate spectabilis, si catholicam fidem et ecclesiasticam unitatem, sine qua nullus Deo placere potest, amare et praedicare velit; dicit itaque, « propter assumptionem Christum esse adoptivum: » minus considerans, non omnem assumptionem 864 adoptionem esse, licet omnis adoptio quaedam sit assumptio. Legitur [Cod. Vat., Legimus] in Evangelio Petrum apostolum Christum assumpsisse et increpasse (Matth. XVI, 22); nec fas est ideo eum putare sibi in filium adoptasse, quia assumpsisse eum dicitur.
2 Item in Evangelio scriptum est: Et assumpsit eum diabolus in sanctam civitatem (Matth. IV, 5).
3 Vides, charissime et sanctissime Pater, quam longe est assumptio in hoc loco ab (0236D) adoptione.
4 Et si necesse est propter assumptionem adoptivum esse Christum, cui personae est sanctae Trinitatis adoptivus? Utique Filii: quia Filii persona assumpsit hominem in utero virginali, et adunavit sibi in unam personam, ut esset unus Filius Dei; et si adoptivus est, itaque Filio est adoptivus, qui hominem assumpsit: et est nepos Patris, et est quaternitas magis quam Trinitas in Deo omnipotenti, quia omnimodis [Cod. Vat., omnis] adoptivus filius et proprius Filius nullatenus unus esse possunt, ut multorum librorum lectio probat.
5 Assumpsit igitur (0237A) Dei Filius formam servi, non minuens formam Dei; ita ut unus esset Filius Dei in duabus naturis, salva utriusque naturae proprietate in unitate personae; ita ut in duabus naturis unus sit Filius, unus Christus, unus etiam et Deus.
6 In sancta videlicet Trinitate alius est in persona Pater, alius Filius, alius Spiritus sanctus; non aliud in natura vel substantia, vel gloria, vel essentia, vel aeternitate.
7 In Christo vero aliud est in divinitate, aliud in humanitate; non alius vel alius, sed unus idemque verus Deus, verus homo, una persona, unus Dei Filius, unus Christus; quod multis testimoniis probari potest.
8 Sed superfluum est testimonio aeterni Patris aliquid addere, qui voce divina dixit in baptismo Christi, vel in monte ubi transfiguratus est Christus: Hic est Filius meus dilectus, (0237B) in quo mihi bene complacui (Matth. XVII, 5).
Alcuinus HOME

bnf2388.10