| POLYCRATICUS SIVE DE NUGIS CURIALIUM ET VESTIGIIS PHILOSOPHORUM |
| Entheticus de Dogmate Philosophorum |
| I Praefatio. |
| II De Aletheia et Phronesi. |
| III Quod logica sapientes et discretos facit. |
| IV De nugacibus mentientibus logicam. |
| V De Melidunensibus. |
| VI De Sertorianis. |
| VII De rotundatoribus verbi. |
| VIII De Hircano. |
| IX De Mandrogero. |
| X Quae conferant sapientiam. |
| XI Quae eloquentiam. |
| XII De Mercurio et Philologia. |
| XIII De Furvo et Marciano. |
| XIV De nuptiis Philologiae et Mercurii. |
| XV De gratia conciliatrice virtutum. |
| XVI Quod philosophia praecipuum munus gratiae. |
| XVII De Nursia et iocis eius. |
| XVIII De libertate arbitrii. |
| XIX Quid philosophia. |
| XX Quod superbia, saeva pestis, illi, quod occupat, membrum |
| XXI Quod philosophia et charitas sunt idem. |
| XXII Quod nemo sine fide philosophatur. |
| XXIII Quod philosophia ordinem et modum in |
| XXIV De more antiquitus philosophantium. |
| XXV De ordine discendi. |
| XXVI Quod divina pagina omnibus principatur. |
| XXVII A quibus laus oritur. |
| XXVIII Quod veritas est sacrae paginae forma et |
| XXIX Quis finis philosophiae. |
| XXX De gloria vana et vera. |
| XXXI Quod divina pagina regina est aliarum. |
| XXXII De dogmate Stoicorum. |
| XXXIII De timore moderando et desperatione vitanda. |
| XXXIV Quod desperatio blasphemiam parit. |
| XXXV De timore probato. |
| XXXVI Definitio vocis. |
| XXXVII Quod Stoicus fatalem inducit necessitatem. |
| XXXVIII Quod Providentiam putat esse causam necessitatis. |
| XXXIX Quae inconvenientia sequantur fatalem necessitatem. |
| XL De Epicureorum dogmate. |
| XLI De pugna laboris et quietis. |
| XLII Quod mundus non habet veram pacem. |
| XLIII Quod gratia Dei dat veram quietem. |
| XLIV De gaudio duplo et simplo. |
| XLV De errore Epicureorum. |
| XLVI Quod Epicurus casum pro Deo colit. |
| XLVII Quis fructus Epicureorum. |
| XLVIII De dogmate Peripateticorum. |
| XLIX De lege naturae et natura creata. |
| L Quid natura. |
| LI Quod nihil contra rationem. |
| LII Quid omnium causa. |
| LIII Quid humana ratio. |
| LIV Quid illuminet rationem. |
| LV Qui sunt usus luminis. |
| LVI Quod verus philosophus Deo carere non potest. |
| LVII Quod ratio speculum est et oculus et manus ad res |
| LVIII Quod notitia veri summum bonum secundum |
| LIX Quis fructus sectae Peripateticorum. |
| LX De contemptu mundi et fructu eius. |
| LXI Amor mundanus contrarius est amori Dei. |
| LXII Timor Dei mundi contemptum facit et deificat |
| LXIII Quod unus Deus est per naturam, multi per gratiam. |
| LXIV Quod tres personae unus Deus, suis tamen distinctae |
| LXV Quod tres personae unius naturae sunt, voluntatis et |
| LXVI De triplici superbia, quae impedit hominis deificationem, |
| LXVII De dogmate Academicorum, quorum Arcesilas |
| LXVIII De Zenone. |
| LXIX De Pythagora et dogmate eius. |
| LXX De Socrate et auctoritate eius et dogmate. |
| LXXI Quod Socrates animum hominis Deum putet. |
| LXXII Quod mundus animo minor est et re et |
| LXXIII De errore Socratis. |
| LXXIV De Anaxagora et eius dogmate. |
| LXXV De Aristotele et dogmate eius. |
| LXXVI De errore Aristotelis. |
| LXXVII Quod animae de quinta essentia. |
| LXXVIII Quod natura singularia tantum novit, universalia |
| LXXIX Quod Aristoteles dictus est filius Apollinis. |
| LXXX Quod Aristoteles omnibus studuit obviare. |
| LXXXI Quid deceat philosophum. |
| LXXXII Quod Aristotelem vicit gloria, quam verbis impugnavit. |
| LXXXIII Quod philosophia vanam gloriam fugat, victa prius |
| LXXXIV Quae coerceant libidinem. |
| LXXXV Quae reprimant avaritiam. |
| LXXXVI Quod alia vitia oriuntur ex aliis, sed superbia etiam |
| LXXXVII Quod negligentia parvorum magna vitia generat. |
| LXXXVIII De vitio ingratitudinis. |
| LXXXIX De vana gloria. |
| XC Quae reprimant vanam gloriam. |
| XCI De vitio elationis. |
| XCII De virtute humilitatis. |
| XCIII De Platone et dogmate eius. |
| XCIV De hyle. |
| XCV De Deo, cuius potentia est efficiens causa mundi. |
| XCVI Quod numerus, pondus, mensura, locus, tempus sibi |
| XCVII Quod ingenium hominis circa prima et ultima deficit, |
| XCVIII De anima hominis. |
| XCIX De motu rationabili et irrationabili. |
| C De immortalitate animae et corporum resurrectione. |
| CI De magno anno. |
| CII De radiis solis et lunae et officiis eorum et significatione. |
| CIII Quod nulla substantia perit. |
| CIV Quod informis Deus et forma formarum. |
| CV Quod res vere simplex absoluta est. |
| CVI Quod terra in imo est, et quod singuli orbes suos |
| CVII Quod ignis omnia purgat. |
| CVIII Quod sublunaria aguntur motu superiorum. |
| CIX Quid natura. |
| CX De zodiaco circulo. |
| CXI Quod globus terrae planetarum circulis excentricus |
| CXII Quod Deus solus omnia novit, et omnis rationalis |
| CXIII Quod veritas lux est animae, ratio oculus. |
| CXIV Quod in pluribus utilis doctrina Platonis. |
| CXV De Endymione et dogmate eius. |
| CXVI Quod veritas assimilatur soli, verisimilitudo lunae. |
| CXVII De Arcesila, principe Academicorum, et dogmate |
| CXVIII De Antisthene, Academico. |
| CXIX Quid sit ratio viva. |
| CXX Unde Graeci Academicorum temperamentum |
| CXXI Quod Romani Graecos imitantur in verborum |
| CXXII De Varrone et dogmate eius. |
| CXXIII De Plinio uno et altero. |
| CXXIV De Musaeo, qui putatus est Moyses. |
| CXXV De Moyse, quod ipse sit fons Scripturarum. |
| CXXVI De Cicerone et dogmate eius. |
| CXXVII Quod res corporeae sensu, ratione vero comprehenduntur |
| CXXVIII Quod virtus eloquentiae praefertur. |
| CXXIX De Seneca et Quintiliano. |
| CXXX Quod gentiles omnes superat Christianorum fides. |
| CXXXI Quod sanius est paucis placere bonis, quam |
| CXXXII De Theobaldo archiepiscopo et Thoma cancellario. |
| CXXXIII De moribus Hircani. |
| CXXXIV Quod Hircanus modernis pravitatibus et originem |
| CXXXV De pace tyrannorum. |
| CXXXVI Qua ratione quis cancellario placeat. |
| CXXXVII De Mandrogero. |
| CXXXVIII De Antipatro, et quare sic dicatur. |
| CXXXIX De vera gloria et vana. |
| CXL Quod domus tyrannorum carnificina est. |
| CXLI Quod cancellarius se conformat aulicis, ut revocet |
| CXLII Quod multi successus ausum dederunt errori. |
| CXLIII Quod in correctionibus insinuatione utendum. |
| CXLIV Quod leges civiles comparantur aranearum telis. |
| CXLV De diversitate hospitiorum et hospitum. |
| CXLVI De Carino. |
| CXLVII De Catio. |
| CXLVIII De Corydonianis. |
| CXLIX De Bavianis et Maevianis. |
| CL De Carinianis. |
| CLI Qualiter versandum apud hospites. |
| CLII Quod mendaces et bibuli fugiendi. |
| CLIII Qualem oporteat habere comitem. |
| CLIV Quae expensa ubique necessaria. |
| CLV Quod Cantia caput regni, et qui ibi cavendi, qui non. |
| CLVI De Britone. |
| CLVII De Odone. |
| CLVIII De Querolo. |
| CLIX De Zoilo. |
| CLX De Matone. |
| CLXI De vitio invidiae et cura eius. |
| CLXII De Euphorbianis. |
| CLXIII De Baccara. |
| CLXIV De Davo. |
| CLXV De schola Thersitae. |
| CLXVI Quod mores attendendi. |
| CLXVII Quod libertas philosophum decet. |
| CLXVIII Quod locus vitia non excludit. |
| CLXIX De triplici obstaculo vitiorum. |
| CLXX De gratia et libero arbitrio. |
| CLXXI Nulla secta sine gratia libera a fastu |
| CLXXII Benedictio viatoris. |
| CLXXIII Quid liber auctori debeat. |