monumenta.ch > 25
Gregorius Magnus, Dialogi, 3, XXIV De Theodoro mansionario ecclesiae beati Petri apostoli urbis Romae. <<<     >>> XXVI De Mena monacho solitario.

Gregorius Magnus, Dialogi, 3, CAPUT XXV De Acontio mansionario eiusdem ecclesiae beati Petri.

1 GREGORIUS. Alius illic non ante longa tempora, sicut nostri seniores referunt, custos ecclesiae [Pauci habent Abundius quos Edit. secuti sunt. Legitur etiam Abundius in Graeca vers. Sanctorum albo inscribitur ad diem 24 April.] Acontius dictus est, magnae humilitatis atque gravitatis vir, ita omnipotenti Deo fideliter serviens, ut idem beatus Petrus apostolus signis ostenderet quam de illo haberet aestimationem.
2 Nam cum quaedam puella paralytica, in eius ecclesia permanens, manibus reperet, et [Longip., dissol. genibus.] dissolutis renibus corpus per terram traheret, diuque ab eodem beato Petro apostolo peteret ut sanari mereretur, nocte quadam ei per visionem astitit, et dixit: Vade ad Acontium mansionarium, et roga illum, et ipse [Pler. Editi, ipse tibi solutem restituet.] te saluti restituet. Cumque illa de tanta visione certa esset, sed quis esset Acontius ignoraret, coepit huc illucque per ecclesiae loca se trahere, ut quis esset Acontius investigaret.
3 Cui repente ipse factus est obvius, quem quaerebat, eique dixit: Rogo te, Pater, indica mihi quis est Acontius custos? Cui ille respondit: Ego sum: At illa inquit: Pastor et nutritor noster beatus Petrus apostolus ad te me misit, ut ab infirmitate ista liberare me debeas. Cui ille respondit: Si ab ipso missa es, surge. Manumque eius tenuit, et eam in statum suum protinus erexit.
4 Sicque ex illa hora omnes in eius corpore nervi ac membra solidata sunt, ut solutionis illius signa ulterius nulla remanerent. Sed si cuncta quae in eius ecclesia gesta cognovimus, evolvere conamur, ab omnium iam proculdubio narratione conticescimus. Unde necesse est ut ad [Compend. et primus Carnot., ad modestos Patres. Consentiunt duo Theod,] modernos Patres, quorum vita per Italiae provincias claruit, narratio se nostra retorqueat.
5 ΚΕΦΑΛ. ΚΕ′. Περὶ Ἀβουνδίου παραμοναρίου τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας τοῦ ἁγίου Πέτρου.
6 ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ. Ἕτερός τις φύλαξ τῆς αὐτῆς ἐκκλησίας, οὐ πρὸ πολλῶν χρόνων, καθὼς οἱ πρεσβύται ἡμῶν διηγοῦνται, Ἀβούνδιος ὀνόματι, ἐν μεγίστῃ ταπεινοφροσύνῃ ὑπῆρχε, πιστῶς τῷ παντοδυνάμω Θεῷ δουλεύων.
7 Ὅθεν αὐτὸς μακάριος Πέτρος Ἀπόστολος, σημείοις ἐπέδειξε ποίαν προσδοκίαν [Ms., πρὸς αὐτὸν ὀφείλουσιν.] εἰς αὐτὸν ὤφελον ἔχειν οἱ γνησίως αὐτῷ δουλεύοντες. Κόρη γάρ τις παραλυτικὴ τῇ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ παραμένουσα, ταῖς χερσὶν ἕρπουσα, λελυμένων τῶν νεφρῶν αὐτῆς ὄντων, τὸ σῶμα ἐπὶ τῆς γῆς ἔσυρε.
8 Πολλάκις δὲ τῷ μακαρίω Πέτρω τῷ Ἀποστόλω ἐδεήθη, ὅπως ὑγείας ἀξιωθῇ. Ἐν μιᾷ δὲ νυκτὶ παρέστη αὐτῇ δι᾽ ὀπτασίας, καὶ εἶπεν· Ἄπελθε πρὸς Ἀβούνδιον τὸν μανσιωνάριον, καὶ παρακάλεσον αὐτὸν, καὶ αὐτός, σοι τὴν ὑγείαν παρέχει.
9 Τίς δὲ ἦν Ἀβούνδιος, ἐκείνη οὐκ ἐγίνωσκε. Πληροφορίαν δὲ ἐκ τῆς ὀπτασίας δεξαμένη, ἤρξατο ὥδε κἀκεῖσε ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ συρομένη Ἀβούνδιον ἐπιζητεῖν, ἵνα τίς ἐστιν ἐπιγνῷ. Αἴφνης οὖν ἐν ὑπαντήσει αὐτῆς γέγονεν ὃν ἐζήτει, πρὸς ὃν καὶ εἶπε· Παρακαλῶ σε, πάτερ, δεῖζόν μοι τίς ἐστιν Ἀβούνδιος φύλαξ.
10 Πρὸς ἣν αὐτὸς ἀπεκρίθη, λέγων· Ἐγώ εἰμι. Ἐκείνη οὖν πρὸς αὐτὸν ἔφη· ποιμὴν ἡμῶν καὶ τροφεὺς μακάριος Πέτρος Ἀπόστολος πρός σε ἀπέστειλέ με, ὅπως ἐκ τῆς νόσου ταύτης λυτρώσῃς με.
11 Αὐτὸς δὲ πρὸς αὐτὴν εἶπεν· Ἐὰν παρ᾽ αὐτοῦ ἀπεστάλης, ἀνάστα. Καὶ [Ms., κρατήσας αὐτὴν τῆς χειρὸς ἐν τῇ ἡλικία αὐτῆς παραυτὰ ἀνύψωσεν αὐτήν. Ἀπὸ τῆς ὥρας.] κρατήσας τὴν χεῖρα αὐτῆς, ταύτην ἐν τῇ ἡλικίᾳ αὐτῆς παραυτὰ ἀνύψωσεν. Ἐκ τῆς ὥρας οὖν ἐκείνης, οὕτω πάντα τὰ μέλη καὶ τὰ νεῦρα αὐτῆς ἐστερεώθησαν, ὥστε σημεῖον τῆς παραλύσεως ἐν αὐτῇ τὸ καθόλου μὴ ἐναπομεῖναι.
12 Ἐὰν οὖν ἅπαντα, ἅπερ ἐν τῇ αὐτοῦ ἐκκλησίᾳ γενόμενα θαύματα, καὶ ἔγνωμεν, διηγήσασθαι θελήσωμεν, ἀνάγκη ἡμᾶς σιγῆσαι ἐκ πάντων τῶν λοιπῶν [Ms., διηγήσεων μὲν ἀναγκαιότερον.] διηγήσεων. Ἀναγκαιότερον δὲ μᾶλλον ἡγοῦμαι τὴν ἡμετέραν διήγησιν εἰς τοὺς ἀρτίως ἐν τῇ Ἰταλίᾳ διαλάμψαντας πατέρας [Ms., ἀνακάμψαι, ὧν ὁ βίος δι᾽ ἀρετῶν ἐλαμπρύνθη. Ἐν τῇ Σαμνείᾳ χώρᾳ, etc.] ἀνακάμψαι.
Gregorius Magnus HOME

bsb42114.179 csg213.87 csg214.68

Gregorius Magnus, Dialogi, 3, XXIV De Theodoro mansionario ecclesiae beati Petri apostoli urbis Romae. <<<     >>> XXVI De Mena monacho solitario.
monumenta.ch > 25

© 2009 - 2018 Monumenta Informatik