monumenta.ch > Ambrosius > CAPUT XX. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT VI. > CAPUT III. > CAPUT XV. > CAPUT V. > CAPUT VIII. > CAPUT L. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT V. > CAPUT VIII. > CAPUT VII. > CAPUT IX. > CAPUT IV. > CAPUT XI. > CAPUT V. > CAPUT III. > CAPUT VII. > CAPUT XV. > CAPUT XLVII. > CAPUT XXII. > CAPUT XIII. > CAPUT XXV. > CAPUT XVIII. > CAPUT XXXIX. > CAPUT XVII. > CAPUT III. > CAPUT VII. > CAPUT XII. > CAPUT XXIII. > CAPUT XV. > CAPUT XIX. > CAPUT XXXI. > CAPUT LIII. > CAPUT XVI. > CAPUT XXVI. > CAPUT X. > CAPUT III. > CAPUT XXI. > CAPUT XXXVIII. > CAPUT XV. > CAPUT XXVII. > CAPUT XLII. > CAPUT XLIV. > CAPUT XI. > CAPUT XXXIV. > CAPUT PRIMUM. > CAPUT XLIX. > CAPUT XXVIII. > CAPUT XL. > CAPUT XLVI. > CAPUT VI. > CAPUT XXII. > CAPUT XI. > CAPUT XIII. > CAPUT XXV. > CAPUT XVIII. > CAPUT II. > CAPUT LII. > CAPUT XVII. > CAPUT XII. > CAPUT XXIII. > CAPUT XIX. > CAPUT XXIX. > CAPUT XLIII. > CAPUT XXXV. > CAPUT XXXI. > CAPUT XXII. > CAPUT XXIV. > CAPUT XI. > CAPUT XIII. > CAPUT XXV. > CAPUT XXX. > CAPUT XVIII. > CAPUT XXXVII. > CAPUT XVI. > CAPUT XXVI. > CAPUT XVII. > CAPUT X. > CAPUT XXI. > 1
>>> Gregorius Magnus, Moralia in Iob, 18, II .

Gregorius Magnus, Moralia in Iob, 18, CAPUT I [Vet. I, Rec. II].

1	[Rec. I.] 1. Scripturae sacrae obscuritas ad altiorem eius sensum investigandum nos movet.---Plerumque in sacro eloquio sic nonnulla mystica describuntur, ut tamen iuxta narrationem historicam prolata videantur. Sed saepe dicta talia in eadem historica narratione permista sunt, per quae superficies historiae cuncta cassetur: quae dum nil historicum resonant, aliud in eis inquirere lectorem cogunt. His enim dictis quae aperta credimus, cum interiecta aliqua obscurius invenimus, quasi quibusdam stimulis pungimur, ut ad aliqua altius intelligenda vigilemus, et obscurius prolata sentiamus, ea etiam quae aperte dicta putavimus. Cum ergo beatus Iob de sermone Domini et de magnitudine tonitrui loqueretur, eisdem verbis protinus subinfertur:
1	CAP. XXVII, VERS. 1.---Addidit quoque Iob, assumens parabolam suam, et ait.
2	[2. ] Loquendi genus Iob parabolicum et mysticum.---Quo profecto versu ostenditur huius sanctissimi viri dicta quam mystice sint prolata, dum parabola, id est similitudo assumpta narratur ab eo qui nihil inferius per comparationem vel similitudinem loquitur. Absit enim ne hoc loco parabolam illud musicae [Nullum novimus organum musicum ita nunc aut olim appellatum. Aliqua tamen sic dicta coniicere licet propter figuram parabolicam linea nimirum parabolica descriptam.] organum sentiamus. Neque enim fas est credere quod in afflitione poenarum musicis uteretur, cum per Scripturam suam veritas dicat: Musica in luctu importuna narratio est [Eccli. XXII, 6]. Nominata ergo parabola, ecce [Recent. Ed., ex textu, ab antiquioribus Excusis et Mss. recedentes. Germ. habet, ergo parabolam ecce textu ipso loquente iam discimus.] textu ipso loquente iam discimus, ne iusta textum tantummodo eius verba pensemus. Ad eam itaque similitudinem cuncta trahenda sunt qua figurate Ecclesia designatur. Et in ipso quidem locutionis exordio dicta aperte prolata sunt, sed subiunctis obscurioribus implicantur. Nam plana, ut solet, locutione inchoat, sed verba sua per mysticos sensus gravida narratione consumat. Itaque ait:

Gregorius Magnus HOME
bke22.16v
© 2006 - 2026 Monumenta Informatik